Σκέφτομαι...
Σήμερα όλη μου την μέρα την πέρασα χωρίς να καταφέρω να συγκεντρωθώ σε τίποτα ...
σχεδόν όλη μέρα την πέρασα οκλαδόν με έναν cafe κοιτώντας έναν τοίχο με το βλέμμα στο άπειρο
Έψαχνα...
έψαχνα όλους αυτούς τους ανθρώπους που πέρασαν απ την ζωή μου ... το κρεββάτι μου βασικά ή για να είμαι πιο συγκεκριμένος από το κορμί μου .... και εγώ από το δικό τους
Χάος ....
νούμερα αθροισμένα με χαμόγελα , πολλαπλασιασμένα με επαναλήψεις , φιλιά , αγκαλιές δάκρυα , λόγια, ψέματα , βλέμματα αντίο ...
Δεν ...
δεν κατάφερα ... δεν θυμάμαι ... δεν πρόσεξα ... δεν κράτησα δεν... δεν... δεν ....
Ονόματα , ημερομηνίες ή εποχές , ταξίδια καλοκαίρια , χειμώνες ,δουλειές εικόνες χαμόγελα ...σεντόνια ιδρώτας καληνύχτες, Σ'αγαπω ....
O ειδήμονας..
... μια συμβουλή ! όταν ακούς να σου λένε αντίο ... ακόμα και μετά τον cafe να κοιτάς καλά το πρόσωπο που στο λέει ...ίσως να είναι και η τελευταία φορά που τους βλέπεις .... εγώ κάπου εκεί χαρίζω πάντα ένα χαμόγελο ....
Γιατί ;
Γιατί; .... πολλά γιατί ....
....και η απάντηση μου πάντα η ίδια .... -Γιατί έτσι είμαι εγώ ....
Ομολογουμένως δεν είμαι για πολύ ....
τσιγγάνικη ψυχή ....
έχω μάθει να φεύγω , δεν είμαι για να με έχεις φυλακισμένο- ούτε καν με την αγάπη σου ....
Δεν ξέρω αν ξέρω να αγαπάω ...
...Αλλά ζήσε όμορφα σήμερα που είμαι εδώ!...
Γιατί δεν ξέρεις αν αύριο θα έχουμε κι άλλο δρόμο μαζί ....
Αμέτρητες φορές έχω ακούσει να μου λένε ότι τους δημιουργώ ανασφάλεια , ότι φοβούνται να επενδύσουν ..... Δεν πειράζει! - αυτοί χάνουν ....
...Αλώστε εγώ θα φύγω ....
....αν έχεις επενδύσει σε κάτι αυτό είναι που σου μένει στην τελική .....
Έχω πάρει τόση αγάπη και τόσο ενδιαφέρον από τόσο πολύ κόσμο .... δεν ξέρω αν επέστρεψα κάποια από αυτήν ή αν απλά έδινα χαρά και απόλαυση ....
Άκρη με τα νούμερα δεν έβγαλα....
Θυμάμαι όλα τα βλέμματα πάντως! και τα κρατάω μέσα μου
...είτε ήταν βρόμικα , λυσσασμένα , εγωκεντρικά , ενοχικά , με αγάπη ,
μισός ή ενδιαφέρον τα θυμάμαι ένα προς ένα .....
Έση ήταν η μέρα μου σήμερα .......... μέτραγα τα ταβάνια που έχω δει ....
11 σχόλια:
έτσι είναι η ζωή... το θέμα είναι να θυμάσαι, με το δικό σου τρόπο...
κ όσοι έφυγαν έφυγαν, ξέρεις κάποιος μου είχε πει ότι μόνο όσοι επιστρέφουν έστω κ για ένα λεπτό άξιζαν να βρίσκονται στη ζωή σου... θα σου έλεγα να θυμάσαι αυτούς, ή εκείνους που θεωρείς ότι σου άφησαν κάτι από την Ψυχή τους...
καλή σου μέρα
''Έχω πάρει τόση αγάπη και τόσο ενδιαφέρον από τόσο πολύ κόσμο .... δεν ξέρω αν επέστρεψα κάποια από αυτήν ή αν απλά έδινα χαρά και απόλαυση ....''
Νομίζω ότι σε αυτό συμφωνώ μαζί σου..το αντίο δύσκολο σαν συναίσθημα!!!
Εγώ πάλι τη μέρα μου τη πέρασα από το καναπέ στο κρεβάτι και τον υπολογιστή και κοιμόμουν ανα διαστήματα,βαριόμουν απίστευτα το οτιδήποτε!!!
Την Καλημέρα μου!!!
Φιλιά Και Αγκαλιές!!!
Κάθε επένδυση φέρει το ρίσκο της. Οι σχέσεις ως άλλες επενδύσεις έχουν κι αυτές τον κινδυνό τους. Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί τι και πως θα γίνει. Προσωπικά, δεν θέλω να νιώθω ανασφάλεια στις σχέσεις μου. Θέλω να ξέρω τι μου ξημερώνει ως ένα βαθμό. Η ζωή είναι σίγουρα στιγμές που αθροίζουμε κάποια στιγμή στο τέλος, αλλά υπάρχουν κι άλλα πράγματα που αποζητάω πολλές φορές. Ένα από αυτά είναι σίγουρα η συντροφικότητα.
Όσο για τις ανησυχίες σου...είσαι ένα νέο παιδί που έχεις δρόμο ζωής μπροστά. Θα αγαπηθείς κι άλλο στη ζωή σου και σίγουρα κάποια στιγμή θα αγαπήσεις. Και τα δύο να μην τα φοβηθείς. Δεν συζητώ για τον έρωτα...αυτόν απλόχερα βιωσέ τον και εκεί κι αν είναι να μην τον πολυσκέπτεσαι!
καλημερα φιλαρακι
εγω διαβασα αυτα που εγραψες και με βρισκεις συναισθηματικα φορτισμενη με το ποση χαρα ειχα σε κατι και ποσο ευκολα που γυρισε σε λυπη
ετσι η εναλλαγη συναισθηματος απο την μια στιγμη στην αλλη για ενα τυχαιο γεγονος ειναι αρκετο να διαμορφωσει τις υπολοιπες μερες μου
το έμψυχο δυναμικό της στιγμής μένει και όχι στιγμή και ας λένε ό,τι θέλουν....
*μην σκέφτεσαι πολύ, δεν κάνει πάντα καλό!
εγώ πάλι μια χούφτα ανθρώπους έχω που πέρασαν και τους ξέχασα όλους. Ακόμα και τον πρώτο μου.
Λοιπόν, μέσα σε όλα μου τα τρεχάματα, έχω να πω λίγα πραγματάκια.
Το "για πάντα" με φοβίζει, το "αντίο" με κάνει να τρέμω.
Και όμως, έχω νιώσει, ελάχιστες είναι η αλήθεια φορές, πως αν υπάρχει "για πάντα" δεν μπορεί παρά να γράφεται σε ένα τέτοιο ζευγάρι μάτια...
Και το ν' αγαπάς δεν είναι κάτι που ξέρεις ή όχι. Είναι κάτι που το μαθαίνεις. Αν βάλω στοίχημα πως στο να μαθαίνεις είσαι καλός, γιατί νομίζω πως δε θα χάσω?
Ύστερα, νομίζεις πως θα βρεις, ποτέ, άκρη με τη Μνήμη? Η μνήμη είναι σαν την ουσία του γυαλιού, άμμος δηλαδή και ανασαιμιά. Έχεις προσπαθήσει να φυλακίσεις κάποιο από τα δύο?
Το 'δεν' είναι βασική πτυχή της ζωής. Πώς το λέει ο Αλεξανδρινός? "Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε".
Και είναι τόσα, ακόμα, που έχεις να μάθεις... (Και είναι τόσο λίγες οι ώρες ύπνου που μου απομένουν, οπότε σταματώ εδώ).
ΑΛΛΑ, πρώτα:
Υ.Γ. 1 Γιατί νομίζω πως αυτός ο δρόμος σου στο "μαζί" έχει ακόμα πολύ δρόμο?
Υ.Γ. 2 Sorry, babe, αλλά επιστήμονες είναι οι μαθηματικοί όχι Θεοί. Πώς να ανακαλύψουν τον τύπο που θα σε βοηθούσε να ξεδιαλύνεις τα... αριθμητικά σου δεδομένα? ;-)
http://www.youtube.com/watch?v=NhudKF7OAXI
Είναι φοβερό το πόσο οικεία είναι αυτά που μου λες. Από όλα αυτά, ένα είναι που με στοιχειώνει - και το συνειδητοποίησα πολύ πρόσφατα: τα βλέμματα είναι που έχω συγκρατήσει ένα προς ένα, όποια κι αν ήταν αυτά, όσα κι αν ήταν, ό,τι κι αν έδειχναν. Από τα υπόλοιπα, πολύ λίγα έχω συγκρατήσει. Δεν είναι επειδή δε μου έλεγαν τίποτε τότε, αλλά επειδή δε θέλησα. Κατά βάθος υπάρχουν μέσα μου, αλλά σαν άμορφη μάζα. Κάτι με το οποίο παλεύω τώρα είναι οι δύο περιπτώσεις στη ζωή μου που άξιζαν κάτι περισσότερο: τη μία τη διέλυσα εγώ. Δε γινόταν αντικειμενικά, αλλά ήμουν εξίσου υπεύθυνος. Τουλάχιστον βγήκε κάτι καλό από εκεί, εξελίχθηκε σε κάτι άλλο. Στη δεύτερη επένδυσα πολλά. Τα έχασα όλα. Και τις δύο φορές έχω κι εγώ την αίσθηση ότι δεν κατάφερα να δώσω την αγάπη που μου δώσαν. Κάποιοι λένε ότι καταφέρνεις να ανταποδώσεις την αγάπη αν βρεις το κατάλληλο άτομο. Δεν ξέρω...
"Τσιγγάνικη ψυχή"
Πολύ ωραίο ποστ αδερφέ!!! Μου έλειψε η μπλογκόσφαιρα...
Άλλωστε τι μένει σταθερό...σχεδόν τίποτα, ακόμα και η αγάπη τις περισσότερες φορές φεύγει, αλλά τα χαμόγελα μένουν στην ψυχή μας..
Τα αντίο θέλουν ψυχή και κουράγιο...αυτά που κοιτάς τον άλλον στα μάτια γι αυτά τα αντίο μιλάω....
"Αγάπη"...πιστεύω πως όλοι κάποια στιγμή αγαπήσαμε και αγαπηθήκαμε... ίσως όχι όπως θα θέλαμε αλλά αν ήταν αγάπη το νιώσαμε σίγουρα...
Και όλα υποκειμενικά και πάλι και για το τι σημαίνει για τον καθένα αγάπη κτλ....
Ωραίο τραγούδι επίσης παίζει στο blog ... το χα λιώσει και εγώ....:)
Πάντως να ξέρεις ότι και εγώ σε μισω για το τραγούδι που έχεις στο μπλογκ σου!!! :P
Το κόλλησα σε σημείο να το βάλω στην επανάληψη όλες τις προηγούμενες μέρες!!!
Δημοσίευση σχολίου