Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

(SEMI)-END


Σήμερα κατάλαβα πως όλα κάπου τελειώνουν ...
Δεν είναι κακό να τελειώνει κάτι ...
Γιατί κάτι καινούριο να αρχίζει ....
Εδώ ο κύκλος έκλεισε ...
Δεν ξέρω ... αν και εδώ αγαπάω πολύ το μέρος μου ...και εδώ και 3 χρόνια έχω περάσει πολλα Όμορφα και άσχημα καλά και κακά ....
Οπως και να το κάνεις και το blog είναι σαν μια σχέση...
Βut...
..... Είναι φορές που νιώθω εγκλωβισμένος ...
Είναι φορές που σκέφτομαι πως ! και με πιο τρόπο να γράψω ...
ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ?
ΟΧΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ....

Όπως και να έχει ... να ξέρετε όλοι σας πως πέρασα υπέροχα μαζί σας ...
Σας ευχαριστώ που με κάνατε να κλάψω να γελάσω ... για όλα τα σχόλια καλά ή κακά...
Για τις εμπειρίες που μοιραστήκαμε μα πάνω απ' όλα για την ανοχή σας .... Μιας και είμαι περίεργος και δύσκολος άνθρωπος και πραγματικά ημιτελής ...
και αυτό κουράζει πολύ .....

Θα μπαίνω που και που να γράφω ένα τηλεγράφημα με τα νέα μου ...
δεν θα χαθώ ...
...θα σας διαβάζω (δεν γλιτώνετε από τα σχόλια μου ).... έχετε όλη την θετική σκέψη μου ... μεγάλο φιλί ...
THE BROTHER .....

13 σχόλια:

Zero Point είπε...

Καλή συνέχεια λοιπόν!

;-)

mahler76 είπε...

το έλεγες πως θέλεις διακοπές και το έκανες :)
Να είσαι καλά μικρούλη

FyKi είπε...

Ti??? Auto itan?
Fainetai oti to eixes etoimo to koumpi apenergopoiisis...
Mi xa8eis, molis gyriseis apo tis paralies, na dwseis simeia zwis

karkinos7 είπε...

χα...αν αυτό θες..έχει καλώς...και καλά κάνεις!!!
Με στεναχωρεί αυτό,πιστεύω για εμένα προσωπικά ότι είχα τη καλύτερη σχέση γραπτή με μπλόγκερ, μια ιδιαίτερη επικοινωνία σε αυτά τα δύο χρόνια.Όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος...άλλοι έχουμε τελειώσει πολλοί καιρό και δε το παραδεχόμαστε!!!
Θα σε φιλήσω γλυκά και εμείς δε θα χαθούμε...!!!
Την Καλησπέρα μου!!!

Angelos είπε...

Θα σου μιλήσω όπως δεν σου έχω μιλήσει ποτέ: Κόψε τις μαλακίες και μην αφήσεις το μπλογκ!! Όχι τώρα που σε βρήκαμε!!! Άντε γιατί, που λένε στη Βόρεια Ελλάδα!!!

*Κορίνα* είπε...

Τι έκανε λέει???
Και μένα τώρα ποιός θα με λέει ξενυχτού?? Ποιός θα μου κάνει τηλε-αγκαλιές όταν θα κάνω ποστ σαν το τελευταίο...
Δύο επιλογές έχεις..
Η μην σταματήσεις το blog, ή βρες τρόπο να μην χαθείς με κανέναν μας..
Ειδικά με μένα. :)
Δώσε μου ένα ρημάδι όνομα στο ρημαδοfb να σε κάνω ένα ρημαδοadd....
Περιμένω νέα οπωσδήποτε... Φιλιά πολλά πολλά.... :**

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΑ ΛΕΓΑΜΕ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ.ΜΗ ΧΑΘΕΙΣ ΟΜΩΣ.
ΑΝ ΕΧΡΙΣ FACEBOOK ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΥΜΑ.ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩ.ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΑΙΤΗΜΑ jk koutbest

ioannis_the_great είπε...

Καλημερα Αδερφέ. Το να γράφεις με το ζόρι είναι οτι χειρότερο. Δυστυχώς εγω εξαφανίστηκα και έχω χάσει πολύ πράγμα όπως φαίνεται.
Γράψε λοιπόν μόνο όταν κάτι να πεις η όταν σου έρθει πάλι η ορεξη.
Καλό καλοκαίρι

#lockheart# είπε...

Δε τα παρατας ετσι τοσο ευκολα εσυ,το διαισθανομαι...
ενα μικρο διαλειμμα χρειαζεσαι...
περιμενω μειλ σου (ακομα)!!!!!!!!
φιλι...
μη με ξεχνας...

Xenoudis - Ξενούδης είπε...

Διακοπές κι ανανέωση!
Καλά να περάσεις και προσοχή στις μέλισσες ντυμένες σφήκες...
Ξενούδης
http://xenoudis.blogspot.com

alexk είπε...

Θα μου λείψεις πολύ, ειλικρινά λυπάμαι! Να προσέχεις, αδερφέ μου!

Σκορπινα είπε...

όχι ρεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!!!

levia8an είπε...

Δεν υπάρχει τέλος, γιατί δεν υπάρχει αρχή και γιατί το θαμμένο στάρι είναι που ξανακαρπίζει και γιατί τέλειο είναι αυτό που δε θα αποκτήσουμε ποτέ, καθώς ποτέ δεν υπήρξε και γιατί εμένα αυτοί οι στίχοι με κάνουν, πια, να κλαίω σα να είναι η πρώτη φορά, αφού το αντίο είναι κατι που αξιώνονται οι δυνατοί:

Απολείπειν ο θεος Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

(Υ.Γ. Είδες τι κάνουν τα καινούργια μου φιξάκια? ;-)